Blog Janusza Ściskalskiego

Polska obywatelska, Polska solidarności społecznej, w której prawo znaczy prawo, a sprawiedliwość – sprawiedliwość! I…, w której obowiązują kanony:

• Państwo Polskie – we współpracy ze strukturami UE i NATO, służące swoim obywatelom, rozwojowi kraju, Europy i Świata.

• System polityczny – otwarty na nowe ugrupowania polityczne, włączający przedstawicieli organizacji obywatelskich do debaty publicznej.

• Reprezentanci Narodu – wybierani w jednomandatowych okręgach wyborczych (JOW – Jeden poseł z każdego powiatu).

• Poseł – reprezentantem państwa polskiego i obywateli, a nie partii politycznej. Poseł służy państwu i obywatelowi, a nie własnej organizacji politycznej.

• Działacz samorządowy – wybierany w wyborach bezpośrednich; jest przedstawicielem mieszkańców terenu, z którego pochodzi, na którym działa, a nie namiestnikiem rządzącej koalicji czy opozycji parlamentarnej.

Precz z Polską partyjniacką! Precz z państwem dla koterii politycznych, sitw biznesowych i klanów urzędniczych!!!

Wielu praktyków życia publicznego powie, że taka wizja państwa jest abstrakcją, niemożliwą formułą sprawowania władzy w państwie. – Członkowie Rządu, nie z jednej partii czy z koalicji, tylko desygnowani przez różne środowiska obywatelskie!… Czy to możliwe?!!!

Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, to przypomnę Ruch Solidarności 1980 roku. Wtedy różni ludzie, różnego pochodzenia, z różnych często wcześniej skonfliktowanych środowisk, łączyli się w działaniu dla dobra wspólnego, dla Polski. Znaczyło to wtedy także – dla dobra swoich grup zawodowych, dla dobra własnego i swoich rodzin. Jedno drugiego nie wykluczało! Dzisiaj też tak może i powinno być. Mamy dzisiaj jedno wielkie zadanie. Zadaniem tym jest Naprawa Rzeczypospolitej Polskiej, początku trzeciego tysiąclecia, odzyskanej przez Papieża Polaka i Solidarność dla Narodu Polskiego. – Odzyskana, nie dla partii politycznych i mediów, nie dla spekulantów czy ponadpaństwowych grup biznesu, ale dla obywateli Polski, dla całego społeczeństwa, dla wszystkich Polaków.

W ciągu 20 lat budowy nowego państwa polskiego – III-ej Rzeczypospolitej, w trakcie ustrojowej transformacji, pojawiło się wiele braków i niedoróbek. Aparat państwowy w różnych obszarach okazał się być niewydolny, a nawet wrogi obywatelowi. Jedynie inicjatywa pojedynczych ludzi, oddanie sprawie i codzienny wysiłek jednostek trzyma państwo polskie na odpowiednim, choć niewystarczającym, poziomie sprawności. Bardzo dużo jednak ludzkiej inicjatywy, dobrej energii, jest marnotrawione, wręcz blokowane przez sam aparat państwowy, z rodowodem PRL-owskim, a jego mechanizmy zacierają się w wielu miejscach. Przykładem niech będą: nienaprawialna służba zdrowia, nieskuteczny system egzekucji prawa, czy rozrastające się nadal niezniszczalne sitwy prawno finansowe, przejmujące, często za grosze, dorobek całego życia aktywnych gospodarczo obywateli, w wyniku nieuczciwej gry formalno-prawnej. Aby osiągnąć cel naprawy naszej Rzeczypospolitej, musimy zainicjować działania otwierające dyskusję publiczną w jak najszerszym wymiarze społecznym. Wzywamy do tego wszystkich ludzi, którym leży na sercu dobro Polski. W debacie tej powinny być poruszone najważniejsze problemy państwowości polskiej:  1. proobywatelska reforma ustroju państwa – państwo minimum;  2. faktyczne zabezpieczenie zdrowia i bytu obywateli; 3. rozszerzenie wolności gospodarczej; 4. służebności aparatu państwowego wobec obywateli; 5. sprawiedliwy system finansowania demokracji;  6. jakość i skuteczność prawa wyborczego.

W XXX-tą rocznicę Solidarności i XX-tą rocznicę nowej Polski,

Wspólnota Samorządowa Województwa Mazowieckiego, utworzona przez wielu założycieli i byłych działaczy NSZZ „Solidarność”, wychodzi z inicjatywą konkursu pod nazwą:

„2 1    p o s t u l a t ó w   n a    2 1   w i e k”

Wzywamy wszystkich Polaków do szeroko zakrojonej debaty publicznej na temat naprawy Rzeczypospolitej Polskiej XXI-ego wieku. Nie powinniśmy pozostawiać naszego państwa elitom politycznym. Ich dzieła są znane i nie najlepiej oceniane przez zwykłych obywateli. Politycy, a także sądownictwo i media, potrzebują ukierunkowania, które jest wynikiem mądrości zbiorowej obywateli. Tak było 30 lat temu, takiej narady powszechnej wymaga dzisiejsza Polska!

Patronat honorowy dla Prezydenta RP, Episkopatu Polski oraz NSZZ „Solidarność”.

Kapituła/jury konkursu złożona z reprezentantów różnych grup społecznych i zawodowych, ludzi kościoła, autorytetów naukowych, dziennikarzy, ludzi sztuki, wybitnych przedstawicieli stowarzyszeń i fundacji wspierających demokratyzację kraju itd.

Uczestnicy: obywatele polscy (bez ograniczeń) lub organizacje pozarządowe.

Przedmiot konkursu: zgłoszenie powinno zawierać od 1 do 5 postulatów, dotyczących naprawy państwa polskiego. Jeden postulat może zwierać 50 do 200 znaków(liter i spacji). Każdy przyjęty postulat kwalifikuje do nagrody. Jeden autor jedna nagroda.

Nagroda główna: wycieczka do Watykanu lub/i do Rady Europy (Bruksela/Strasburg) w gronie euro-posłów, której uczestnikami będą wyznaczeni przez swoje środowiska lub indywidualni autorzy przyjętych postulatów.