Przyjaciel z „Solidarności”

Mariusz Ambroziak

.

Yoshiho Umeda (ur. 16 września 1949 w Mobara, Japonia, zm. 4 maja 2012 w Warszawie) przyjechał do Polski w 1963 roku i zamieszkał w Łodzi z rodziną Jażdżewskich. W latach 1968–1975 studiował filologię polską i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, pracował w polskich przedstawicielstwach japońskich przedsiębiorstw.

Od 1976 był zaangażowany w działalność opozycyjną jako współpracownik Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej KOR. Zajął się sprowadzaniem do Polski materiałów poligraficznych na potrzeby drugiego obiegu (sprowadził ponad 5 tys. matryc powielaczowych). Od 1980 związany z “Solidarnością”, uczestniczył w I Krajowym Zjeździe Delegatów w Gdańsku, współtworzył Radio “S” działające w Regionie Mazowsze związku. Zorganizował w Tokio Centralne Archiwum Polskie, wydające przez kilka lat periodyk “Biuletyn Polski”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego został w 1982 wydalony z Polski, zajął się organizowaniem pomocy zagranicznej (m.in. jako działacz Komitetu Koordynacyjnego “Solidarności” we Francji i pracownik Biura Koordynacyjnego w Brukseli oraz przedstawiciel NSZZ “S” na Azję). Pod koniec lat 80. powrócił do Polski, gdzie prowadził spółkę prawa handlowego. Działał na rzecz wdrożenia protokołu z Kioto. Dwukrotnie (w różnych procesach) zeznawał przed sądem w sprawie pacyfikacji kopalni Wujek, potwierdzając zeznania autorów raportu taterników i opisując swoje kontakty z Jackiem Jaworskim.

W 2006 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Yoshiho_Umeda/creativecommons.org/licenses/by/3.0/pl/

1. Meandry prywatyzacji przedsiębiorstw komunalnych w Polsce – Piotr Jeżowski, SGH
2. Planowanie przestrzenne na szczeblu gminy – doświadczenia i perspektywy, J. Przygońska, Okręgowa Izba Urbanistów z siedzibą w Warszawie
3. Finanse samorządowe a zadłużenie gmin, Jacek Sierak, Wyższa Szkoła Zarządzania i Prawa w Warszawie
4. Nowe formy prowadzenia działalności gospodarczej przez jednostki samorządu terytorialnego, Grzegorz Maśloch, SGH
5. Dyskusja
   12.30-13.30 przerwa kawowa

1. Zmiany w infrastrukturze technicznej po 1989 r., Marta Sadowy, SGH
2. Rewolucja w śmieciach , Marek Goleń, SGH
3. Metody ustalania opłat za odbiór odpadów komunalnych, Edwin Górnicki
4. Rola samorządu w kształtowaniu poziomu życia w gminie, Katarzyna Sadowy
5. Praktyczne dylematy zarządzania jednostką samorządu terytorialnego, Remigiusz Roch Lorenz
   Dyskusja

Podczas uroczystości przy Płycie Nieznanego Żołnierza, Prezydent Płocka Andrzej Nowakowski zaznaczył, że Konstytucja 3 Maja jest symbolem odwagi Polaków , troski, mądrości i marzeń o wolnej, silnej, tolerancyjnej, demokratycznej Ojczyźnie.

W śród Przedstawicieli kombatantów, związku AK, władz miasta, parlamentarzystów, przedstawicieli płockich instytucji i szkół, kwiaty na Płycie Nieznanego Żołnierza złożyła delegacja Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej Oddział w Płocku.

Strzały na wiwat wystrzelili członkowie Bractwa Kurkowego.

Po zakończeniu uroczystości, na Starym Rynku płocczanie zobaczyli rekonstrukcję powrotu do Płocka w dwusetną rocznicę wojny w Hiszpanii Pułku 4. Piechoty Księstwa Warszawskiego. Wcześniej był pokaz musztry ułanów, a także polonez i mazur w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca “Wisła” oraz Harcerskiego Zespołu Pieśni i Tańca “Dzieci Płocka”.

Po godz. 13 płocczanie znów przenieśli się na Plac Narutowicza, gdzie do godz. 15 trwał piknik historyczny pod hasłem “Pobór rekruta do 4. Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego”.

(foto. Aargambit/creativecommons.org/ licenses/by/3.0/deed.pl)

29 kwietnia w Warszawie, w wieku 89 lat, zmarł Prof. Wiesław Chrzanowski. Polski profesor nauk prawnych, adwokat, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, polityk, założyciel i pierwszy prezes ZChN, poseł i marszałek Sejmu I kadencji, senator IV kadencji, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Kawaler Orderu Orła Białego.

Rodzinie, bliskim oraz współpracownikom składamy najserdeczniejsze wyrazy współczucia.

Sekretariat Zarządu

Mazowieckiej Wspólnoty Samorządowej

Czyt. PAP

Z inicjatywą odsłonięcia tablicy wystąpiły stowarzyszenia Nasz Piastów i Mazowiecka Wspólnota Samorządowa. Tablica informuje o Dębie Pamięci dedykowanym J.Johne i posadzonym 10 listopada 2010 roku przed piastowskim komisariatem policji w ramach ogólnopolskiej akcji „Katyń – ocalić od zapomnienia”.

Ostatni przedwojenny komendant urodził się 22 września 1891 roku w  Augustówce k.Włodawy. Po ukończeniu szkoły policyjnej pracował w Grodzisku Mazowieckim. Do Piastowa przybył na początku lat trzydziestych i do wybuchu II wojny światowej był tu komendantem policji. Rozkaz mobilizacyjny wezwał J.Johne do Grodna, gdzie 17 września został aresztowany przez NKWD i więziony w obozie w Ostaszkowie. Wiosną 1940 roku podzielił los ponad 21 tysięcy polskich jeńców wojennych. Zamordowany w Twerze spoczywa w masowym grobie w Miednoje.

W uroczystości odsłonięcia tablicy upamiętniającej aspiranta Jana Johne (awansowany pośmiertnie 10 listopada 2007 roku przez Prezydenta RP) wzięli udział członkowie rodziny (synowa Zenona Johne, wnukowie Zbigniew  i Mirosław Johne oraz prawnuk Olaf Johne), komendant Komendy Powiatowej Policji w Pruszkowie mł.inspektor Waldemar Perdion, komendant Komisariatu Policji w Piastowie, podkomisarz Marcin Piątkowski, były Burmistrz Piastowa i fundator tablicy Zdzisław Brzeziński, młodzież i uczniowie Gimnazjum nr 2 im.Bohaterow Powstania Warszawskiego w Piastowie z Dyrektorem Tomaszem Osińskim i pedagogami oraz radni Klubu „Nasz Piastów-Wspólnota Samorządowa” Rady Miejskiej w Piastowie.

Po uroczystości, w kościele św. Michala Archanioła złożono kwiaty pod tablicą katyńską i urną z ziemią z Katynia, Charkowa i Miednoje. W intencji ofiar zbrodni katyńskiej i wszystkich, którzy zginęli 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej  koło Smoleńska odprawiona została msza święta.

Monika Szuplewska

Pytanie wydaje się dziwne, a nawet bezzasadne, a odpowiedź oczywista – tak, po kilkakroć TAK!!!

Jeśli chodzi o placówki naukowo – oświatowe dostępne dla każdego dorosłego mieszkańca miasta i powiatu, to jest jedyną tego rodzaju placówką na naszym terenie. Skoro Sochaczew – miasto powiatowe – może poszczycić się trzema domami kultury, miejskim ośrodkiem sportu i rekreacji, basenem, obiektami sportowymi w budynkach szkół miasta, okolicznych gmin, a w rezultacie powiatu, to wydaje się koniecznością pozostawienie biblioteki pedagogicznej. Dodajmy – biblioteki, która ma ogromne tradycje: prawie 70 lat funkcjonowania. Biblioteki, która służy elicie społeczeństwa – nauczycielom, studentom, uczniom, osobom, które mają bezpośredni wpływ na kształcenie i wychowanie.

W dzisiejszych czasach, kiedy tak ważny jest dostęp do wiedzy, umiejętne i właściwe korzystanie z zasobów myśli ludzkiej, likwidowanie biblioteki i to o profilu pedagogicznym, wydaje się być czystym barbarzyństwem, żeby nie powiedzieć decyzją pochopną, nieprzemyślaną, uwłaczającą normom współczesnego rozwoju nauki i oświaty.

W siedemdziesięcioletniej historii biblioteki uderza fakt, iż nieustannie tułała się po różnych obiektach i stan taki trwa do dziś. Zatem wysiłek społeczeństwa, w szczególności władz samorządowych, powinien skupić się na tym, jak rozwiązać problem lokalowy, jak wspomóc tę placówkę, aby mogła w sposób najbardziej efektywny pełnić swą funkcję, a nie na tym, jak zlikwidować instytucję z takim mozołem tworzoną i rozwijaną.

Niewątpliwym dobrem jest unikatowy księgozbiór (niejednokrotnie nieosiągalny w bibliotekach dużych ośrodków akademickich, np. w Warszawie – ze względu na ogromne kolejki oczekujących na wypożyczenie), a także dostępność zbiorów i sposób wypożyczania. W czterdziestotysięcznym mieście wraz z powiatem możliwość wypożyczenia publikacji z dziedziny pedagogiki, psychologii, metodyki, także literatury pięknej jest nieocenioną wartością. Dodajmy, możliwość ta dostępna jest dzięki komputeryzacji zbiorów, dzięki nowoczesnym technologiom ich opracowywania, dystrybucji, dzięki elektronicznej możliwości kontaktowania się z czytelnikami. Nie po to zainwestowano środki finansowe i pracę bibliotekarek, aby teraz to dzieło zniweczyć.

Pamiętajmy także o osobach pracujących w bibliotece pedagogicznej – to dzięki nim placówka funkcjonująca właściwie przez cały czas swego istnienia w bardzo trudnych warunkach lokalowych stała się perełką wśród bibliotek w Polsce i otrzymała wyróżnienie w konkursie ogólnopolskim. Zespół bibliotekarek czuwa nie tylko nad tym, aby powiększać zbiory, ale unowocześnia kontakt z czytelnikami (o czym była już mowa), a także popularyzuje wiedzę poprzez nowoczesne, atrakcyjne sposoby działania. Należy wspomnieć o tym, że praca bibliotekarek jest nakierowana zarówno na współdziałanie z dorosłymi – nauczycielami, studentami, jak i na szerzenie oświaty wśród młodzieży szkolnej. Żaden kontakt elektroniczny nie zastąpi osobistego kontaktu z żywym człowiekiem – autorem książek, poetą, pisarzem, naukowcem. Taka możliwość jest stwarzana dzięki załodze biblioteki. Także liczne sesje naukowe, konferencje, warsztaty, konkursy wpływają twórczo i rozwijająco na dorosłych i młodych klientów tej placówki. Bibliotekarki obecnie pracujące w bibliotece pedagogicznej są doskonale przygotowane do pracy, czują jej ducha, same z wykształcenia są nauczycielkami i doskonale wiedzą, co jest potrzebne w pracy zarówno nauczycieli, jak i studentów. Znają księgozbiór i inne zasoby nie tylko z opisów bibliograficznych, są praktykami, pedagogami, mają również przygotowanie informatyczne, a zatem doskonale realizują powierzone im zadania.

Regiony, miasta, którym zależy na rozwoju intelektualnym swego społeczeństwa, zabiegają o tworzenie, rozwój i utrzymanie tego rodzaju placówek naukowo-oświatowych. Nie pozwólmy zatem, aby rachunek ekonomiczny zniweczył to, co udało się zgromadzić przez dziesięciolecia i to nie tylko ze względu na sentyment dla poprzedników, ale przede wszystkim ze względu na przyszłość i rozwój intelektualny obecnych mieszkańców naszego miasta i regionu oraz kolejne pokolenia młodych myślących ludzi. Bardzo łatwo zniszczyć jest coś, co funkcjonowało i służyło wielu ludziom, a niezwykle trudno potem to odbudować. Jeszcze trudniej ocenić straty intelektualne, mentalne, jałowość myślenia – to jest skutek braku dostępu do nauki, wiedzy, oświaty i bezpośredniego kontaktu z placówkami i ludźmi je upowszechniającymi.

Nie bądźmy jak ci, którzy palili książki, tworzyli listę tytułów zakazanych lub niedostępnych, zróbmy wszystko, aby Biblioteka Pedagogiczna nadal mogła poszerzać horyzonty myślowe sochaczewian, mieszkańców powiatu i okolic.

Źródło: Mazowiecka Wspólnota Samorządowa Powiatu Sochaczewskiego www.mws.e-sochaczew.pl

Pobierz nr 1/2012

.

Od redakcji

W tym wydaniu naszego pisma przeczytają Państwo o skutkach naszej wspólnej akcji obrony zagrożonego likwidacją Rodzinnego Domu Dziecka prowadzonego w Piastowie przez Państwa Marię i Jerzego Berlińskich. (…)

Kolejna ważna sprawa, o której piszemy, nie jest, niestety, optymistyczna. Chodzi o tegoroczny budżet naszego miasta, który sprawia, że Piastów drugi rok z rzędu praktycznie nie rozwija się. Burmistrz i większość radnych z PO i PiS z dodatkiem PdP przeznaczyła na inwestycje miejskie zaledwie 6% ogólnych wydatków budżetowych. To wątpliwej jakości prezent dla Piastowa w roku jubileuszu 60-lecia nadania praw miejskich.

W grudniowym wydaniu „NP” pisaliśmy o niepokojących zapisach projektu budżetu na rok 2011 przygotowanego przez M.Kubickiego. Liczyliśmy wówczas, że burmistrz i obecna większość radnych opamiętają się korygując te fatalne zapisy. Niestety, ten zły dla miasta dokument został przyjęty prawie bez korekty. Ta krótkowzroczna i nieodpowiedzialna polityka budzi sprzeciw nie tylko nasz, tzn. radnych Klubu „Nasz Piastów-Wspólnota Samorządowa”, dlatego, obok naszego oficjalnego stanowiska ws. budżetu znajdą Państwo także opinię na ten temat Pana Jacka Zaleśnego, radnego obecnej i poprzedniej kadencji.

Grzegorz Szuplewski

Tematyka

Serwis Administracyjno-Samorządowy to profesjonalny poradnik, skierowany do gmin, powiatów i województw. Znajdują się w nim aktualne informacje, przepisy prawne i interpretacje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urzędów samorządowych. Szczególną pozycję w piśmie zajmują praktyczne przykłady rozwiązań problemów i zawiłości prawnych, pojawiających się w urzędach.

Adresaci

Urzędy miast i gmin, rady miast i gmin, starostwa powiatowe, sejmiki samorządowe, zakłady i przedsiębiorstwa komunalne, ministerstwa i urzędy państwowe.

Profil czytelników

Prezydenci, burmistrzowie, wójtowie, sekretarze, specjaliści, przewodniczący i szefowie komisji, starostowie, marszałkowie sejmików, dyrektorzy wydziałów, szefowie przedsiębiorstw komunalnych i stowarzyszeń międzygminnych, dyrektorzy i kierownicy urzędów państwowych.

Przykładowy artykuł z Serwisu Administracyjno-Samorządowego: Uprawnienia przewodniczącego komisji rewizyjnej.

Zachęcamy do zapoznania się z ofertą prenumeraty.

Dodatkowe informacje o SAS i prenumeracie na www.doradcaurzedu.pl